Taraskonlu Tartaren (fr. Tartarin de Tarascon) — XIX əsr fransız yazıçısı Alfons Dodenin romanlar silsiləsi. Baş qəhrəman provanslı Tartarendir, hadisələr Frans

Trilogiyanın ilk romanı ən məşhurudur. Tarterenin “cəsarətinə” istehzalı, şişirdilmiş heyranlıq tonu ilə yazılmışdır. Dode "cəsur rentye"ni "qorxmaz misilsiz Tartaren" adlandırır, baxmayaraq ki, o, sadəcə lovğa və gopçu biridir, gurultulu silahlara qarşı - əməldə deyil, sözdə qəhrəmandır. Tartaren gəzinti, sərgüzəştlər və qəhrəmanlıqlar xəyalları ilə yaşayır, evi ekzotik suvenirlər və səyyah aksesuarları ilə doludur, lakin özü heç vaxt doğma şəhərini yaxınlıqdan tərk etməyib. Amma o, uzaq ölkələrə getmək planlarından o qədər danışır ki, axırda onlar haqqında sanki baş vermiş hadisələr kimi bəhs etməyə başlayır və hətta özü də uydurma macəralarının reallıq olduğuna inanır. Bununla belə, romanın baş qəhrəmanının dediyi kimi: “Cənublular yalan danışmır, onlar yalnız aldanmanın qurbanı olurlar”. Dode Tartareni Don Kixot və Sanço Pansanın bir-birinə yuvarlandığı, daima qarşıdurma istəkləri ilə parçalanmış kimi təsvir edir: "özünü şöhrətlə örtmək" və ya "özünü flanellə örtmək".

Buna baxmayaraq, bir gün ictimai rəy Tartareni öz yurdunu tərk edərək şir ovlamaq üçün Əlcəzairə getməyə məcbur etdi. Səyahət zamanı o, çoxlu komik, absurd və biabırçı hadisələrlə üzləşir. O, Zouave paket gəmisində dəniz xəstəliyindən əziyyət çəkdi, sonra dəvə sürərkən dəniz xəstəsi oldu; Tezliklə Tartaren qorxusundan bir uzunqulağı aslan zənn edərək vurur, bir fırıldaqçıya aldanır və nəhayət uğur qazanır: qoca əhliləşdirilmiş kor şiri vurur. Taraskon sakinləri Tartarenlə triumfal görüş keçirirlər.