Toponim (q.yun. τόπος – yer + ὄνυμα — ad) — Yerdəki təbii obyektin və ya Yer üzündə insanın yaratdığı obyektin xüsusi adını bildirən onimlər kateqoriyası. Topon

Toponim (q.yun. τόπος – yer + ὄνυμα — ad) — Yerdəki təbii obyektin və ya Yer üzündə insanın yaratdığı obyektin xüsusi adını bildirən onimlər kateqoriyası. Toponimləri onomastikanın bir qolu olan toponimika elmi öyrənir.

Elementləri

İrandilli

abad – firavan, rahat (şəhər) (İslamabad, Heydərabad)
kənd – şəhər ( Səmərqənd; Daşkənd)
ob (ab, ap) – çay (Ob, Varzob)

Türkdilli

ağay, ağac – Qoş-Ağac, Sarıağac
ağ; mola – qəbir (Akmola)
alma – Almatı, Almalıq
altın – Altıntaş, Altıntu
balıq – Qarabalıq, Balaklava
baş – Başqırdıstan, Qarabaş
dağ – Ayudağ, Qaradağ, Uluq-Dağ
elqa – çay (Koelqa, Sak-Elqa
qara – Karatau
kol, kul, xol, qoyul – göl (İssık-Kul)
kum – qum, səhra (Qızılqum, Qaraqum)
qızıl – qırmızı (Qızıl)
sarı – Saryözek, Saratov – sarı + tau sözlərindən
su (suq) – Mras-Su
tau – Yamantau
daş – Daşkənd
temir, timer – dəmir (Temirtau)
yana, jana – yeni (Yanaul), (Janatas)
çeşmə – bulaq (Çişma-Baş, Çişmı)
har – qar və ya buz (Xarabad)