Nəsir Nəsirzadə Məmmədov (10 may 1907, Dəstə, Ordubad rayonu – 25 iyul 1982, Bakı) — dilçi alim, filologiya elmləri doktoru (1964), professor.

10 may 1907-ci ildə Ordubad rayonun Dəstə kəndində anadan olmuşdur.

1925-ci ildə orta məktəbi bitirmiş, 1928–1929-cu illərdə Zaqafqaziya Kommunist Universitetinə daxil olmuşdur. Azərbaycan Dövlət Universitetinin (indiki BDU) filologiya fakültəsini bitirmişdir.

Azərbaycan Ali məktəb və Elmi İdarə İşçiləri Həmkarlar İttifaqı Respublika komitəsinin sədri, Bakının sabiq Keşlə rayon partiya komitəsinin katibi vəzifələrində çalışmışdır.

1942–1945-ci illərdə C. Məmmədquluzadə adına Naxçıvan Müəllimlər İnstitutunun direktoru olmuş, burada dilçilik kafedrasına rəhbərlik etmişdir. 1945-ci ildən yenidən BDU-nun Ümumi dilçilik kafedrasında çalışmağa başlamış, 22 il bu kafedrada dosent və professor vəzifələrində işləmişdir. 1947-ci ildə namizədlik, 1964-cü ildə isə doktorluq dissertasiyasını müdafiə etmişdir. 1967-ci ildə M. F. Axundov adına Azərbaycan Pedaqoji Dillər İnstitutunda Azərbaycan dilçiliyi kafedrasının müdiri olmuşdur.1972-ci ildə yenidən BDU-nun Ümumi Dilçilik kafedrasına keçərək orada professor vəzifəsində çalışmışdır. Azərbaycanda nəzəri dilçiliyin yaradıcılarındandır. Nəzəri dilçilik sahəsindəki fəaliyyəti Azərbaycanda bu sahədə elmi fikri xeyli zənginləşdirmişdir.

Ailəsi

Dövlət xadimi, akademik Şirəli Məmmədovun qardaşı, dövlət xadimi Natiq Məmmədovnin atası, diplomat Nəsir Məmmədovun babasıdır.

• Dilçiliyin əsasları, Bakı, 1961
• Dilçiliyə giriş (A. Axundovla birgə), Bakı, 1966
• Azərbaycan dilçiliyinin nəzəri əsasları, Bakı, 1970