Vilyam Gilbert (ing. William Gilbert, /ˈɡɪlbərt/; 24 may 1544 – 30 noyabr 1603, London) — həmçinin Gilberd kimi tanınan, ingilis həkimi, fiziki və təbiət filoso

Gilbert Kolçesterdə rayon qeydçisi Jerom Gilberdin ailəsində anadan olub. O, Kembricdəki Müqəddəs Con Kollecində təhsil alıb. 1569-cu ildə Kembricdən tibb doktoru dərəcəsi aldıqdan və qısa müddət Müqəddəs Con Kollecinin bursari vəzifəsində çalışdıqdan sonra Londonda tibb təcrübəsi keçdi və qitəyə səyahət etdi. 1573-cü ildə Kral Həkimlər Kollecinin üzvü seçildi. 1600-cü ildə kollecin prezidenti seçildi. O, 1601-ci ildən 1603-cü ildə vəfat edənə qədər I Elizabetin öz həkimi idi və VI və I Ceyms onun təyinatını yenilədilər.

Onun əsas elmi işi - Robert Normanın əvvəlki əsərlərindən ilhamlanaraq - 1600-cü ildə nəşr olunmuş De Magnete, Magnetisque Corporibus, et de Magno Magnete Tellure (Maqnit və Maqnit Cisimləri və Böyük Maqnit Yer haqqında) əsəri idi. Bu əsərdə o, terrella adlanan Yer modeli ilə apardığı bir çox təcrübəni təsvir edir. Bu təcrübələrdən o, Yer kürəsinin özünün maqnit olduğu və kompasların şimala yönəlməsinin səbəbinin də məhz bu olduğu qənaətinə gəldi (əvvəllər bəzi insanlar kompasın qütb ulduzu Polaris və ya şimal qütbündəki böyük bir maqnit adası tərəfindən cəlb edildiyinə inanırdılar). O, Yer kürəsinin mərkəzinin dəmir olduğunu iddia edən ilk şəxs idi və maqnitlərin vacib və əlaqəli xüsusiyyətini, yəni onların kəsilə bilməsini, hər birinin şimal və cənub qütbləri ilə yeni bir maqnit əmələ gətirməsini düşündü.