Təbəi-tabiin (ərəb. ‎تبع التابعين) — Səhabə və tabiinlərdən sonra müsəlmanların üçüncü nəsli. Sünnilərə görə o, səhabələr və tabiinlərdən sonra dünyaya gəlmiş ə

Sünni İslama görə adamın Təbəi-tabiin olması üçün şərtlər aşağıdakılardır:

• müsəlman olaraq ölmək,
• ən azı bir tabiinlə görüşmüş olmaq,
• Adil olmaq (Sünnilərə görə bu, Əhlis-Sünnə vəl-Camaatın əqidə və əməllərinə əməl etmək deməkdir).

Bu haqda Məhəmməd peyğəmbər demişdir:

"İnsanların ən yaxşısı mənim dövrümdə yaşayanlar, sonra onlardan sonra gələnlər (Tabiinlər) və daha sonra gələnlər (ikinci nəsil)."

Bu nəsil İslamın olduğu kimi, səhabə və tabiindən sonrakı nəsillərə çatdırılmasında çalışmış və bu uğurda mübarizə aparmış bir nəsildir.

Təbəi-tabiin dövrü hədis təhəmmülü (red - hədisi təhrif etmədən nəqletmə) və hədis rəvayəti üsullarının ən mükəmməl formaya düşdüyü dövr sayılır. Bu dövrdə hədislər nizamlı olaraq toplanmış, eyni zamanda mövzulara görə bablara (red - bölmə) ayrılmış, təsnif edilmişdir. Bu haqda Raməhörmüzi bunları nəql edir:

"Bildiyimə görə hədisləri ilk təsnif edən şəxslər, Bəsrədə Rəbi ibn Subeyh, Səid ibn Ərubə, Yəməndə Xalid ibn Cəmil və Məmər ibn Rəşiddir. Məkkədə İbn Cüreyc, Kufədə isə Süfyan əs-Səvridir."

Bu perioda aid olub, dövrümüzə qədər gəlib çatan ən dəyərli musənnəf əsər Malik ibn Ənəsin "Muvatta" adlı əsəridir.

Səxaviyə görə təbəi-tabiin nəsli hicri 220-ci ildə başa çatmışdır.

Təbəi-tabiin nəsli bunlardır:

Böyük sünni imamlarından dördü:

• Əbu Hənifə (Bəzilərinə görə Əbu Hənifə Ənəs ibn Maliki gördüyü, ondan və digər səhabələrdən hədislər nəql etdiyi üçün tabiin sayılır.)
• İmam Şafii
• Malik ibn Ənəs
• Əhməd ibn Hənbəl

Digər təbəi-tabiilər:

• Əbu Yusif
• Məhəmməd əş-Şeybani
• Abdullah ibn əl-Mübarək
• Məhəmməd əl-Buxari
• əl-Leys ibn Səd
• Həmmad ibn Zeyd
• Həmmad ibn Sələmə
• Şöbə ibn Həccac
• Məkki ibn İbrahim
• Fudeyl ibn İyad
• Davud ət-Tai
• Cəfər Sadiq
• Əvzai
• Süfyan ibn Uyəynə
• Süfyan əs-Səvri

Şiəlikdə belə bir anlayış yoxdur.

• Tabiin