Hesablama fizikası (və ya kompüter fizikasına aid metodlar, ing. Computational physics) — fiziki hadisələri modelləşdirmək və simulyasiya etmək üçün kompüter əs

Hesablama fizikasının əsas tətbiq sahələrinə aşağıdakılar daxildir:

1. Molekulyar dinamik modelləşdirmə — atom və molekulların hərəkətini təhlil etmək üçün istifadə olunur. Bu, kimya, biofizika və materialşünaslıqda çox faydalıdır.
2. Kvant mexanikası — hesablama fizikası kvant mexanikası problemlərinin həllində çox geniş istifadə olunur, xüsusilə atom və molekulyar strukturların modelləşdirilməsində.
3. Termodinamik və statistik fizika — termodinamik sistemlərin davranışını proqnozlaşdırmaq üçün statistik metodlarla fiziki modellər qurulur.
4. Astrofizika — ulduz sistemləri, qalaktikalar və qara dəliklər kimi böyük miqyaslı sistemlərin hərəkətini modelləşdirmək və təhlil etmək üçün istifadə olunur.
5. Materialşünaslıq və qatı cisim fizikası — kristal strukturlar, metal və yarımkeçirici materialların xüsusiyyətlərini analiz etmək və yeni materiallar yaratmaq üçün istifadə olunur.

Hesablama fizikasında ümumiyyətlə Monte Karlo metodları, sonlu fərq metodları, matris hesablamaları və Furir çevirmələri kimi riyazi və statistik metodlar istifadə olunur.

Hesablama fizikası problemlərini dəqiq həll etmək çox çətindir. Bu, bir neçə (riyazi) səbəblə bağlıdır: cəbri və/və ya analitik həll qabiliyyətinin olmaması, mürəkkəblik və xaos. Məsələn, güclü elektrik sahəsində bir atomun ətrafında fırlanan elektronun dalğa funksiyasının hesablanması (Stark effekti) kimi zahirən sadə görünən problemlər belə praktiki alqoritm (əgər tapılarsa) formalaşdırmaq üçün böyük səy tələb edə bilər — qrafik metodlar və ya axtarışı kimi digər daha qabarıq və ya daha sərt üsullar tələb oluna bilər. Daha inkişaf etmiş tərəfdən, bəzən riyazi təlaş nəzəriyyəsi də istifadə olunur (burada bu xüsusi nümunə üçün işləyən model göstərilir). Bundan əlavə, bir çox bədən problemləri (və onların klassik analoqları) üçün hesablama dəyəri və mürəkkəbliyi sürətlə artır. Makroskopik sistem adətən onu təşkil edən hissəciklərin sırasına görə ${\displaystyle 10^{23}}$ ölçüyə malikdir, ona görə də bu, problem yaradır. Kvant mexanikasının məsələlərinin həlli, bir qayda olaraq, sistemin ölçüsündə eksponensial sıraya malikdir, klassik N-cisimlər üçün isə N-kvadrat düzülüyə malikdir. Nəhayət, bir çox fiziki sistemlər təbiətcə ən yaxşı halda qeyri-xətti, ən pis halda isə xaotikdir: bu o deməkdir ki, hər hansı ədədi səhvlərin “həllin” faydasız olacağı nöqtəyə çatmamasını təmin etmək çətin ola bilər.