Şüursuzluq — subyektin şüurunun əhatə dairəsinə daxil olmayan, yəni bununla münasibətdə şüurun nəzarəti olmayan psixi proseslərin və hadisələrin məcmusu.

Şüursuzluq — subyektin şüurunun əhatə dairəsinə daxil olmayan, yəni bununla münasibətdə şüurun nəzarəti olmayan psixi proseslərin və hadisələrin məcmusu.

Şüursuzluq həm də zehni təmsillərə xas xüsusiyyətdir. Karl Qustav Yunqa görə, hər hansı bir fenomen bu və ya digər dərəcədə şüursuzlaşa bilər. "Şüursuz" termini fəlsəfə, psixologiya, psixoanaliz, psixiatriya, psixofiziolgiya, hüquq elmləri, incəsənət tarixi və digər elmlərdə istifadə olunur. Psixologiyada adətən şüursuz şüurun əleyhinədir, lakin psixoanaliz çərçivəsində şüursuz (İd) və şüur müxtəlif səviyyəli anlayışlar hesab olunur.

Qeydlər

Avstriyalı psixoloq və filosof Viktor Frankla görə, "şüurlu və şüursuz arasındakı fərqləndirməmizdə təkcə nisbi deyil, ümumiyyətlə, insanın varlığı ilə bağlı hər hansı aydın meyar mövcuddur. Bu fərqləndirmənin əsl meyarı yoxdur, çünki bu, heç bir həqiqilik meyarını özündə əks etdirmir".

[2] Avstriyalı psixoloq və filosof Viktor Frankla görə, "şüurlu və şüursuz arasındakı fərqləndirməmizdə təkcə nisbi deyil, ümumiyyətlə, insanın varlığı ilə bağlı hər hansı aydın meyar mövcuddur. Bu fərqləndirmənin əsl meyarı yoxdur, çünki bu, heç bir həqiqilik meyarını özündə əks etdirmir".