Bruno Bauer (/ˈbaʊər/; almanca: [baʊɐ]; 6 sentyabr 1809[…], Ayzenberq[d] – 15 aprel 1882, Noykyoln[d]) — alman filosofu, ilahiyyatçısı, tarixçisi və Bibliya tən

Bruno Bauer (/ˈbaʊər/; almanca: [baʊɐ]; 6 sentyabr 1809^[…], Ayzenberq^[d] – 15 aprel 1882, Noykyoln^[d]) — alman filosofu, ilahiyyatçısı, tarixçisi və Bibliya tənqidçisi. Gənc Hegelçilərin görkəmli üzvü olan Bauer, Müqəddəs Kitabın və Xristianlığın radikal rasionalist tənqidçisi idi. Əvvəlcə Georq Vilhelm Fridrix Hegelin tələbəsi olan Bauer, 1848-ci il inqilablarından əvvəlki dövrdə Vormärz intellektual dairələrində mərkəzi fiqura çevrildi. Onun fəlsəfi əsərləri yaxın, lakin qarışıq münasibətləri olan Karl Marks və Fridrix Engelsə böyük təsir göstərmiş və tənqid hədəfi olmuşdur.

Bruno Bauer
alm. Bruno Bauer‎
Doğum tarixi	6 sentyabr 1809(1809-09-06)[…]
Doğum yeri	Ayzenberq[d], Almaniya Federativ Respublikası
Vəfat tarixi	15 aprel 1882(1882-04-15) (72 yaşında)
Vəfat yeri	Noykyoln[d], Berlin, Prussiya, Almaniya Reyxi[d]
İstiqaməti	ateizm
Vikianbarda əlaqəli mediafayllar

Sağçı Hegelçi kimi fəaliyyətə başlayan Bauer, 1839-cu ildə din və dövlətə qarşı radikal tənqid inkişaf etdirərək sola yönəldi. O, Xristian İncillərinin tarixi qeydlər deyil, insan özünüdərkinin ədəbi əsərləri olduğunu iddia etdi. Bu dövrün ən əhəmiyyətli əsəri olan "Ateist və Dəccal Hegel üzərində Son Qiyamətin Suru" (1841) Hegelin fəlsəfəsini bütün mövcud dini və siyasi institutların devrilməsinə çağıran inqilabi ateizm kimi təqdim edirdi. Bauerin siyasi düşüncəsi, rasional azadlığa can atmaq üçün cəmiyyətin daimi transformasiyasını müdafiə edən etik idealizm olan "sonsuz özünüdərk" anlayışına əsaslanan respublikaçılığın bir forması idi.