Potensial enerji termini ilk dəfə Şotland mühəndisi və fiziki Villiam Renkin tərəfindən XIX əsrdə elmə daxil edilmişdir.

Yerin cazibə sahəsində aşağıdakı düsturla hesablanır:
${\displaystyle \mathrm {E_{p}=m{\vec {g}}h} }$

${\displaystyle m}$ - cismin kütləsi, ${\displaystyle {\vec {g}}}$ - sərbəst düşmə təcili, ${\displaystyle h}$ - şərti qəbul edilmiş sıfır səviyyəsindən cismin ağırlıq mərkəzinə qədər olan hündürlükdür.