Hüquqşünaslıq (lat. jūris prūdentia "hüquq haqqında elm" jūs y. h. jūris "hüquq" + prūdentia "tədbirlilik, bilik") — dövlətin və hüququn xüsusiyyətlərini öyrənə

Hüquqşünaslıq (lat. jūris prūdentia "hüquq haqqında elm" jūs y. h. jūris "hüquq" + prūdentia "tədbirlilik, bilik") — dövlətin və hüququn xüsusiyyətlərini öyrənən bir elm; hüquqi biliklərin məcmusu; hüquqşünasların praktik fəaliyyəti və onların təlim sistemi.

Beləliklə, hüquqşünaslıq bir-biri ilə əlaqəli anlayışlar deməkdir:

Dövlət və hüquq elmi, hüquqi tənzimləmənin nəticələrini öyrənərək mexanizmə və cəmiyyətdə tənzimləmə yollarına mütərəqqi dəyişikliklərin edilməsi ehtimalı barədə hüquqi fikirlər irəli sürür.
Dövlət, hökumət, hüquq haqqında biliklərin məcmusu, mövcudluğu peşəkar hüquq praktikasına əsas verir.
Hüquq biliklərinin praktik tətbiqi, vəkillərin fəaliyyəti.

Hüquqşünaslıq, hüquqi elmlər — qanunu, hüquq normalarını sosial normalar sistemi, qanunverici və hüquq tətbiqetmə sistemi kimi öyrənən ictimai elmlərdir.

Qanun termini Rusiyada da istifadə olunur.

Sənayələri

Nəzəri və fəlsəfi hüquq elmləri — hüquqşünaslıq, dövlət və hüquq tarixi (hüquq tarixi), dövlət və hüquq nəzəriyyəsi, hüquq təlimləri tarixi.
Hüquq sahələri üzrə hüquq (qanun) elmləri: mülki hüquq elmi, cinayət hüququ elmi və s.
Tətbiqi hüquq elmləri — məhkəmə, kriminologiya, məhkəmə tibb, məhkəmə psixiatriya, hüquqi psixologiya və s.

Tarixi

Antik

Qanunvericilik və hüquq elmi inkişaf etdikcə hüquqşünaslıq elementləri yarandı: antik dövrlərdə ümumi təhsil sisteminə hüquq haqqında bəzi məlumatlar daxil edilmişdir. Əvvəlcə dini bilik və fəlsəfəni müşayiət etdilər. Məsələn, Hindistanda Brahma hüququ dini bir dini ilə əlaqələndirilmiş və onunla birlikdə öyrənilmişdir. İsraildə Musa Qanunlarına uyğun olaraq qanuni hökmlər öyrənildi. Qədim Yunanıstanda stoisizm məktəbləri məhkəmə dilində danışırdılar.

Tədricən, hüquqşünaslıq müstəqil bir akademik intizamda təcrid olundu və artıq Qədim Roma ilə əlaqədar olaraq, müəyyən bir hüquqi təhsil sisteminin mövcudluğunu iddia etmək olar. Əvvəlcə qədim Romada hüquq bilikləri də kahinlərin imtiyazı idi. Roma vəkili Sekst Pomponi yazırdı ki, e.ə. 254-cü ildə, plebslərin ilk baş keşişi Tiberi Korunaki, qanunu hamıya açıq şəkildə izah edəcəyini açıqladı.

Eramızın I əsrində Sabin tərəfindən müəllimlərin mühazirələr oxuduqları, suallara cavab verdikləri və tələbələrlə müzakirə etdikləri ilk özəl hüquq məktəbi (Sabinian məktəbi daha əvvəl Kapiton tərəfindən təsis edilmişdir). Prokuliants məktəbi də məlumdur. IV–V əsrlərdə artıq dörd illik təhsil müddəti olan bir neçə belə məktəb (Romada, Konstantinopolda, Afinada, İsgəndəriyyədə, Qeysəriyyədə, Beyrutda) var idi, burada tələbələr məşhur Roma hüquqşünaslarının, xüsusən Qay İnstitutunun əsərlərini, Papinian və Yuliy Pavel əsərlərini oxuyurdular. 533-cü ildə İmperator Yustinian, institutları, Digesta və Yustinian kodeksinin məcburi öyrənilməsi ilə 5 illik təhsil kursunun tətbiqi barədə xüsusi konstitusiya verdi.

Roma hüququnun mövcudluğunun klassik dövründə (eramızın ilk üç əsrində) hüquqşünasların həyata keçirdikləri müxtəlif funksiyalar arasında ikisi var idi: (1) vətəndaşların suallarına hüquqi cavab vermək (responsa); hüquq mütəxəssisləri adətən ən maraqlı hallara cavablarını toplayaraq ayrıca bir kitabda nəşr etdilər; beləliklə, hüquq ədəbiyyatında xüsusi bir "Responsa" janrı meydana gəldi; (2) mənalarını müəyyən etmək üçün qanunlara və digər hüquq normalarına münasibət bildirmək; Bu funksiyanı hüquqşünaslar təhsil və elmi fəaliyyətlər çərçivəsində, müxtəlif dərsliklər və müəllif şərhləri (qanunlar, hökmlər və s.) Yazarkən həyata keçirə bilərdi. Buna səbəb olan bu iki funksiyadır. Romada klassik fiqh hakimiyyəti dövründə yeni hüquq normalarının, yəni Roma hüququnun mənbələrindən biri olan (və ən başlıcası) müstəqil bir tərzə çevrildi.