Elçin Atakişiyev (tam adı: Elçin Arif oğlu Atakişiyev; 31 oktyabr 1968 – 11 fevral 1994) — azərbaycanlı şair, qəzəlxan, meyxanaçı.

Elçin Arif oğlu Atakişiyev 31 oktyabr 1968-ci ildə Bakının Maştağa qəsəbəsində ziyalı ailəsində dünyaya gəlmişdir. Atası Arif kəndin sayılıb seçilən xanəndələrindən biri idi. Arif muğam və qəzəllərin mahir bilicisi idi. Atasının şeirə, qəzələ və muğama olan dərin biliyindən bəhrələnərək Elçin gənc yaşlarından şeiriyyata həvəs göstərirdi. O,1975-ci ildə Maştağa qəsəbəsindəki 187 saylı orta məktəbə daxil olmuşdu. Məktəbi bitirdikdən sonra Elçin artıq püxtələşmiş şair idi. Bir müddətdən sonra isə hərbi xidmətə yollandı.Onun iki qardaşı var: Faiq və Şahin. Şahin zərb alətləri ifaçısı idi. Qardaşı Elçinlə birlikdə el şənliklərinə gedib, onu müşayiət edirdi.

Elçin kitab oxuyub, savad artırmağı çox sevirdi. Gecələri qaranlıq otaqda, şam işığında oturub kitab oxuyardı. Şeir,qəzəl yazardı. Elçin el şənliklərinə tez-tez dəvət olunduğu üçün insan adlarının mənasını kitablardan öyrənərdi. Qardaşı Şahin ondan soruşanda ki, "Bunlara niyə vaxt ayırırsan?"— Elçin cavab olaraq: "Çünki mən meyxanaçıyam, məndən istənilən insan dediyim sözün və çəkdiyim adların mənasını soruşa bilər" — deyərək cavab vermişdi.

Elçin həm də ədəbiyyata çox nəzər salardı, meyxana sənətinin sirlərini kəşf edərdi. O, bir çox şeir-qəzəl və mahnıların müəllifi olub. Bu gün də Elçinin mahnılarını müğənnilər, qəzəllərini isə xanəndələr sevə-sevə ifa edirlər.

Onun könül oxşayan avazlı səsi var idi. Meyxana meydanındakı bir-birindən mənalı ifaları Elçinin qısa zaman ərzində şöhrət qazanmasına səbəb oldu. Azərbaycanın müxtəlif bölgələrinə dəvət alaraq, xalqın ürəyinə yol tapdı.

1992-ci ildə Azərbaycanın ilk şoumeni Qorxmaz Əlilinin rəhbərliyi ilə keçirilən Respublika Meyxana Müsabiqəsində Elçin öz istedadı və mənalı meyxanaları ilə birinci yerin qalibi olur. Buna görə də Elçinə rəsmi olaraq pul mükafatı təqdim olunur.

Elçinin ən çox tanınıb-şöhrət əldə etdiyi illər 1990–1994-cü illər olmuşdur. O dövrdə gənc olmasına baxmayaraq, Elçin dövrünün ən çox sevilən meyxana ustadlarından biri idi. O, Ağasəlim Çıldağ, Molla Məmməd, Nizami Rəmzi, Bayram Kürdəxanılı, Kərim, Ağamirzə, Məşədibaba, Namiq Məna, Vüqar Əbdülov və digər meyxana ustadları ilə birlikdə el şənliklərində, televiziya-radio efirlərində və konsertlərdə meyxanalar demişdir.

Yaşadığı Maştağa kəndində onu "Şair" deyərək çağırırdılar. Elçin meyxana sənətinin sütunlarından biri sayılırdı.

11 fevral 1994-cü ildə yaxın dostu Məşədibaba ilə aralarında baş vermiş mübahisə zamanı, Məşədibaba onu bıçaqla yüngül yaralamışdı. O, xəstəxanaya gec çatdırıldığı üçün, normadan artıq qan itirərək vəfat etmişdi.