Alexander Porfiryeviç Borodin (rus. Александр Порфирьевич Бородин); 31 oktyabr (12 noyabr) 1833[…], Sankt-Peterburq[…] – 15 (27) fevral 1887[…], Sankt-Peterburq

Borodinin istedadı qüdrətli bərabərdir və valehedicidir necə simfoniyada, həm də operada, və romansda fəaliyyət göstərmişdi. Əsas keyfiyyətləri odur ki, — nəhəng gücdür və endir, nəhəng imkan, cəldlik və valehedici ehtiraslılıqla, zərifliklə və gözəlliklə birləşdirilmiş coşqunluqdur və s.dir.

On beşinci o kolleksiyalar Aleksandr Porfiryeviç Borodinə həsr edilmişdir, məşhur Balakirevskoqo dairənin üzvünə, musiqidə rus milli məktəbinin parlaq nümayəndəsidir. Borodin müxtəliftərəfli şəxsiyyətlə fövqəladə idi. Onda ağlasığmaz tərzdə belələrə iki ehtiras yola gedirdi, görünür ki, uyuşmaz sahələrə — kimyaya və musiqiyək və O eyni zamanda tarixə və böyük bəstəkar kimi, və kimyaçı kimi girdi — alim və pedaqoq idi

Borodinin yaradıcılıq irsi həcminə görə müqayisədə kiçikdir, amma rus musiqi klassikasının xəzinəsinə ən qiymətli töhfədir. Borodinin yaradıcılığında rus xalqının böyüklüyünün mövzusu aydın keçir, vətənə sevgilər, azadlıqsevmələr. Musiqi onu epik enlə fərqlənir, kişilik, eyni zamanda dərin lirizm. Hamı kimi "kuçkistlər" kompozitorı—ı, Borodin onlara xalq ruhunda ondan şəxsi unikalların yaradılması üçün intonasiya və ritmik dövriyyələri alaraq zəngin və müxtəliftərəfli rus folkloruna dirənirdi.

Borodinin ən əhəmiyyətli əsəri — musiqidə milli qəhrəman eposunun nümunəsi olan "Knyaz İqor" operasıdır. Opera obrazların monumental bütövlüyüylə, güclə və xalq xor səhnələrinin imkanıyla fərqlənir, milli rəngin parlaqlığı. "Knyaz İqor" "Ruslan və Lyudmila" Gilinin epik operasının ənənələrini inkişaf etdirir. Borodin həmçinin rus klassik simfoniyalarını yaradanlardan biridir və kvartet. Onun 2-ci simfoniya rus və dünya epik simfonizminin zirvəsidir. Hər iki yada salınmış əsər, həmçinin operaya bədii quruluş üzrə yaxın orkestr üçün musiqi şəkili "Orta Asiyada" audioprilojenii-də təqdim edilmişlər.