Loğman (ərəb. لقمان‎) — Qurani Kərimdə adı keçən 30 peyğəmbərdən biri. Loğman Peyğəmbər yüksək biliyə malik təbib (həkim) idi. Loğman adının mənası ərəbcə "həki

İslam mənbələrinə görə, Loğman qədimdə yaşamış saleh bir şəxs olub. Bəzi rəvayətlərə əsasən, o, İbrahim peyğəmbər və ya Davud peyğəmbər dövründə yaşayıb. Onun əsli haqqında müxtəlif fikirlər mövcuddur: bəziləri onun Nubiya və ya Sudan mənşəli olduğunu, bəziləri isə Ərəbistanda yaşadığını bildirir.

Qurani Kərimdəki Loğman surəsi 34 ayədən ibarətdir. Surənin əsas mövzusu hikmət, şükür, tövhid və əxlaqla bağlı nəsihətlərdir. Burada Loğmanın oğluna verdiyi öyüdlər insanın Allaha, ailəsinə və cəmiyyətə qarşı məsuliyyətini izah edir.

Loğman oğluna bir sıra hikmətli sözlər demişdir:

• Allaha şərik qoşma, çünki şirk böyük zülmdür.
• Valideyninə hörmət et.
• Namaz qıl, yaxşı işlər görməyi əmr et, pis işlərdən çəkindir.
• Təkəbbürlənmə və lovğalanma.

Bu nəsihətlər Loğman surəsinin 12–19-cu ayələrində qeyd olunur.

Bəzi İslam öncəsi ədəbiyyatlarda və xristian mənbələrində Loğman adına bənzər müdrik obrazlara rast gəlinir. Qərb mənbələrində o, çox zaman "Luqman the Wise" kimi təqdim olunur.

Loğmanın məzarının yeri dəqiq bilinmir. Bəzi mənbələr onun Yəməndə, digərləri isə Filistində və ya Nablus yaxınlığında dəfn olunduğunu bildirir. Bu mövzuda dəqiq tarixi dəlil yoxdur