Əbu Xətim Məhəmməd ibn Hibban ibn Əhməd əl-Büsti (ərəb. ابن حبّان‎; 883, Ləşgərgah – 965, Ləşgərgah) — hədis və fiqh alimi.

883 və ya 890-cı ildə (h. 277) Büstdə doğulub. Ərəb qəbilələrindən olan Təmimə mənsub olduğu üçün Təmimi nisbəsi ilə də tanınır. İlk təhsilini Büst və ətraf ərazilərdə alıb. 23 yaşında təhsil almaq məqsədilə Daşkənd, Xorasan, Mavəraünnəhr, İraq, Hicaz, Şam, Misir və İskəndəriyyəyə səfərlər edib. O, Zəkəriyya ibn Yəhya Saciyə, Nəsaiyə, Əbu Yalə əl-Mövsiliyə, Həsən ibn Süfyana, Büceyriyə, Əbu Arubəyə və Məhəmməd ibn İshaq Sərraca tələbəlik edib. Əbu Abdullah ibn Məndə, Hakim ən-Nisaburi, Darəqutni, Əhməd ibn Məhəmməd İdrisi onun tələbələridirlər. O, bir neçə əsər qələmə almışdır. Onlardan ən məşhurları "əl-Müsnədüs-səhih" olaraq tanınan "əl-Müsnədüs-səhih alət-təqasim vəl-ənva" ilə "əs-Siqat"dır.