Karl Pavloviç Bryullov (rus dilində: Карл Па́влович Брюлло́в; 23 dekabr 1799 — 23 iyun 1852) — rus rəssamı.

Görkəmli rəssam Karl Pavel Bryullov rus rəsmində romantizmin ən məlum nümayəndələrindən biridir. Bryullovun əsərləri insanın hissiyyatlı-plastik gözəlliyinin iddiasıyla qeyd edilmişdir, obrazların dramatik gərginliyi, realistik tendensiyalar, incə psixologizm. Darıxdırıcı və dövlət "parad portreti", hansı ki, status üzrə zadəganlara və tacirlərə malik olmağa güvənirdi, Bryullov məişət və ya tarixi səhnəciklərdə dirilməyə məcbur etdi, sevimli qrimaskax, ötəri təbəssümlər, başın yarımdövrələri, donun qırışları. Ürəkdə bu rəssam yazıçı idi və hətta ən kiçik şəkilə tam romanı yerləşdirməyə çalışırdı, hərəkət zamanı onu fikirləşərək.

İncəsənətlərin dəstəyinin Cəmiyyətinin pensioneri kimi İtaliyaya çıxıb, Bryullov orada illər 1823-cüdən 1835-ci üzrə yaşayırdı və işləyirdi. "günorta kənarı" təəssüratları, onun təbiətləri və incəsənətlər gənc Bryullova akademik klassisizmin təcrübəsini həyata keçirməyə kömək etdi, canlı obrazlara antiklərin tədris kopyalaması, tamlar hissiyyatlı cazibə. Artıq rəssamın erkən şəkilləri üçün mahir şəkil və kompozisiya tipikdirlər, emosional, ilıq rəng. Faciəli həlak olmuş qədim Roma şəhərinin qazıntılarının yerində olub, Bryullov "Son gün Pompey" parçasının üstündə işi başlayır. Rəssam vahid qırılmayla tutulmuş onun tarixi varlığının qaçılmaz anında vətəndaşların camaatını təsvir etməyi bacardı, bununla tarixi şəkil-nəticənin çox fiqurlunun onun birinci nümunəsini yaradıb, hansını ki, XIX əsrin bütün rus rəsmi öz çətin məsələsi kimi anlayırdı. "Son gün Pompey" böyük müvəffəqiyyəti edir – necə ustanın vətənində, həm də xaricdə. İtaliyada və Fransada rus bədii məktəbinin birinci triumfu kimi şəkili salamlayırlar. N. V. Qoqol onu "tam, ümumdünya yaradılma" adlandırıb ona eyni adlı şad məqaləni həsr edir. Rusiyanın birinci rəssamı kimi Vətəndə təntənəli surətdə qarşılanmış, Nikolay I imperatoru tərəfindən oyadılan Bryullov rus keçmişinə müraciət edir. Amma "Stefan Batoriem-in Pskovun Mühasirəsi" şəkili yeni şah əsər olmadı, bir halda ki, onda hərbi və kilsə tarixinin inandırıcı kompozisiya və ideoloji birliyinə nail olmağı bacarmadı. Əsas sahə, harada Bryullovun istedadı tam hakim çarlıq edir və parlaqdır, portret olur. O öz güclü boya və kompozisiya effektləriylə (" Yu. P. Samoylova Qrafinyası, A. Paççininin qəbul qızıyla baldan uzaqlaşdırılan ") heyrətləndirən şux dünyəvi portretləri yazır. Başqa, tamaşaçı-sakit əhvali-ruhiyyə rəng üzrə daha çox saxlanmış incəsənətin insanlarının obrazlarında üstündür hansı ki, necə olursa olsun içəridən formalar sayrışır, modellərin mənəvi əhəmiyyətini vurğulayaraq. Bu dövrə yanaşdırır və ilıq tonla və yüngül fırçayla yazılmış "Avtoportret" amma dolub daşan dərin melanxoliyanın, yorğunluğun və naxoşluğun əhvali-ruhiyyələriylə. Öz həyatının son illəri xəstəlikdən zəifləyən Bryullov Madeyra adasında keçirir və yenidən İtaliyada. Bu dövrdə rəssam ekspressivləri, tamları incə mənəvi incəliyə portretləri yaradır, xalq məişətinin şəklinin bədii yumoruyla qızdırılmışlar.