"Don Juan" — hekayə dəfələrlə müxtəlif yazıçılar tərəfindən yazılmışdır. Don Juan adı məcazi olaraq "avara" mənasında işlədilir.

Əfsanəyə görə Don Juan zadəgan bir ailənin gənc qızını başdan çıxararaq, özünə aşiq etmiş və atasını öldürmüşdür. Daha sonra məzarlıqda atasının heykəlini hörmətsiz şəkildə yeməyə dəvət etmiş və heykəl yemək təklifini qəbul etmişdir. Atasının heykəli, yeməyə Don Juanın qətli üçün gəlmişdir. Heykəl salamlaşmaq üçün əlini Don Juana uzatmış və Don Juan onun əlini sıxanda heykəl onu cəhənnəmə aparmışdır. Bu səbəblə "Don Juan" zamanımızda avaralıq üçün istifadə olunan məşhur söz halına gəlmişdir.

Çox saylı fikirlərə görə Don Juanın ilk yazılı hekayəsi Tirso de Molinanın yazdığı "El burlador de Sevilla y convivado de piedra" (Sevil aldadıcısı və daşdan qonaq) -dır. Bu əsərin 1615-ci ilə aid yazılı variantının İspaniyada tapılmasına baxmayaq 1620 və ya 1625-ci ildə çap olunmuşdur. Bu obraz özünü qadınlara aşiq kimi göstərən və evlilik vəd edən avara obrazdır. Don Juan arxasında qırıq qəlblər və əsəbi ərlər qoyur. Sonunda Don Gonzalonu vəhşicəsinə öldürür. Bir gün kilsədə onun ruhu tərəfindən yemək yeməyə dəvət edilir və qorxaq görünməmək üçün bu təklifi qəbul edir.

Əfsanənin çeşidli yazılma səbəbinə görə Don Juan obrazı iki cür xarakterik olunur. Birincisinə görə Don Juan hər qarşısına çıxan qızı aldadaraq özünə aşiq edən, daha sonra onu tərk edərək arxasında qırıq qəlblər buraxan obrazdır. Digərinə görə isə o qarşısına çıxan hər bir qadını ürəkdən sevən və onların daxilindəki gözəllikləri üzə çıxaran obrazdır.