Şeyanla müqavilə — orta əsrlər və müasir dövrlərdə Qərbdə kifayət qədər geniş yayılmış mədəni motiv. Ən məşhur nümunə İohann Faust və Mefistofelin "sövdələşməsi

Orta əsrlərdə belə hesab edilirdi ki, müqavilə bağlayan şəxs cinlərə uşaqları öldürməyi və ya doğuş anında onları şeytana həsr etməyi, cinlərlə cinsi əlaqədə olmağı vəd edir (Orta əsrlərdə və İntibah dövründə bir çox mamaçalar bu işdə günahlandırılırdılar.)

Müqavilə şifahi və ya yazılı ola bilər. Şifahi müqavilə cinləri cəlb etmək üçün çağırış, sehr və ya ritual yolu ilə edilir; soruşan adam cinin varlığına inandıqdan sonra özü üçün müəyyən kömək istəyir və əvəzində canını təqdim edir; müqaviləyə dair heç bir dəlil qalmayıb, lakin inkvizisiya tərəfindən təşkil edilən bəzi cadugər sınaqlarında hətta şifahi razılaşma da sübut qoyur, yəni şeytanın işarəsi, müqaviləni möhürləmək üçün işarələnmiş şəxslərə şeytan tərəfindən toxunduğu silinməz iz. İşarə müqavilənin bağlandığını müəyyən etmək üçün sübut kimi istifadə edilə bilər. Həm də hesab olunurdu ki, işarənin qaldığı yerdə işarələnmiş adam ağrı hiss edə bilməz. Yazılı razılaşma cin çağırmağın eyni formasıdır, lakin adətən sol əlin barmağından çağıranın qanı ilə imzalanan yazılı bir aktı ehtiva edir (baxmayaraq ki, bəzən bütün hərəkətlərin qanla yazılmalı olduğu iddia edilirdi, bəzi demonoloqlar qan əvəzinə qırmızı mürəkkəbdən istifadə etməyi müdafiə edirdilər, bəziləri isə insan qanından çox heyvan qanından istifadə etməyi təklif edirdilər). Razılaşma formalarına müqavilələr və ya sadəcə olaraq Şeytanın Qırmızı Kitabında olan imzalar daxildir.